Blog

Mikrokinezyterapia – co oznacza ta skomplikowana nazwa?

Mikrokinezyterapia to tzw. terapia małym ruchem (z gr. micro- mały, kinesis -ruch, therapie- leczyć). Jest to francuska metoda rehabilitacyjna, opracowana przez dwóch fizjoterapeutów: Daniela Grosjean i Patrice Benini. Bazuje na wiedzy z kilku dziedzin medycyny – embriologii, osteopatii, filogenezy, organogenezy, kinezyterapii i neurobiologii. Usuwa z tkanek organizmu ślady urazów fizycznych (wypadki, złamania, choroby) i psychicznych (np. silne emocje), które były tak mocne, że zablokowały naturalną zdolność organizmu do regenerowania się. Skuteczność tej metody została potwierdzona w wielu badaniach klinicznych, przeprowadzonych na terenie francuskich szpitali. Istotne jest, że nie ma znaczenia, jak dawno temu nastąpił uraz ani to, czy pacjent pamięta go świadomie.

Jak działa mikrokinezyterapia?

Metodą tą posługują się wyłącznie lekarze i fizjoterapeuci. Specjalista poprzez delikatny ucisk ciała pacjenta, w określonych obszarach skóry, inicjuje przesłanie bodźca przez układ nerwowy do kory mózgowej. Odpowiedzią kory natomiast jest impuls, który powoduje, że z ciała usuwane są doznane napięcia, które bezpośrednio przyczyniały się do powstawania skurczu mięśni, zaburzeń funkcjonowania narządów wewnętrznych czy zespołów bólowych. Nasze ciało ma zdolność adaptacji do środowiska i w przypadku urazów (fizycznych lub emocjonalnych) mobilizuje swoje siły do leczenia. Jednak, gdy bodziec szkodliwy jest silniejszy niż możliwości obronne organizmu, pojawia się choroba. Zadaniem terapii małym ruchem jest zlokalizowanie blokad (zwanych bliznami pourazowymi) w mięśniach, tkankach lub narządach. Usunięcie tych blokad przyczynia się do polepszenia stanu zdrowia.

Komu jest polecana?

Metoda ta przeznaczona jest do leczenia większości jednostek chorobowych. Masaże polecane są w przypadku dolegliwości psychicznych i fizycznych. Te pierwsze to na przykład nerwice, bezsenność oraz stany lękowe i depresyjne. Natomiast dolegliwości fizyczne to alergie (skórne i układu oddechowego), rwa kulszowa, nerwobóle, choroby reumatyczne oraz bóle pleców i bóle pourazowe.